Terapia zaburzeń mowy
Zaburzenie mowy to zakłócenie czynności mówienia.
Przebyty udar niedokrwienny, udar krwotoczny (wylew), uraz mózgu wiążą się z zaburzeniem mowy zwanym afazją. W zależności od obszaru i rozległości uszkodzenia struktur mózgowych afazja może przejawiać się:
- niemożnością nazywania (rzeczy, cech przedmiotów, czynności, relacji)
- utratą czucia ułożenia narządów mowy
- utratą rozumienia mowy
Niemożność wyartykułowania własnych potrzeb, ograniczona możliwość porozumiewania się z otoczeniem, powoduje u chorego poczucie bezradności, upokorzenia i prowadzi często do depresji, a dla rodziny staje się poważnym problemem. Konieczna jest reedukacja mowy najwcześniej, jak to jest możliwe. Zaburzeniom mowy o charakterze afazji najczęściej towarzyszy niedowład połowiczny, dlatego na życzenie rodziny zajęcia mogą być prowadzone w domu pacjenta. Terapia dostosowana jest nie tylko do typu zaburzenia, ale i do potrzeb, zainteresowań i osobowości pacjenta.
Studio Głosu i Mowy prowadzi także:
- terapię zaburzeń mowy osób z dyzartrią; jest to zaburzenie typu wykonawczego. Zaburzenie to występuje u osób z dziecięcym porażeniem mózgowym, chorych na stwardnienie rozsiane, z uszkodzeniem nerwów obwodowych na skutek m. in. wypadków komunikacyjnych;
- długoterminową i wielopłaszczyznową terapię osób jąkających się;
- rehabilitację głosu i mowy osób z różnego pochodzenia uszkodzeniami krtani i więzadeł głosowych;
- terapię głosu i mowy osób z niewydolnością podniebienno-gardłową - występującą na skutek rozszczepu podniebienia; terapię prowadzi się w trakcie leczenia operacyjnego na różnych etapach rekonstrukcji i korekty nieprawidłowo ukształtowanego narządu (podniebienia twardego, miękkiego i wargi);
- rehabilitację oddechową;
- rehabilitację mowy osób po laryngektomii.